“Właściwie, jeszcze jestem nikim. Po prostu… jeszcze to przez jakiś czas będzie trwało. Ale chciałbym w przyszłości, po prostu, no jakoś tam odnaleźć to co się nazywa: „być człowiekiem.”
z filmu dokumentalnego K. Kieślowskiego „Gadające głowy”

“Sonzai-Kan” to w języku Japońskim: “Wyczuwać obecność czegoś lub kogoś”. Co się dzieje, kiedy wzrok mówi nam, że widzimy człowieka, ale inne zmysły nie są w stanie go rozpoznać? Co czyni człowieka żywym? A z drugiej strony: jak się zachowuje ciało bez życia? Jak działa ciało pragnące życia? Co sprawia, że “ja” to “ja”? Gdzie leży granica pomiędzy osobą prywatną a performerem?

Spektakl oscyluje pomiędzy rzeczywistością a iluzją, byciem gwiazdą i byciem nikim.